Deoxyarbutinut inhibitor competitive Tyrosinasi, productionem melaninarum moderari potest, pigmentationem superare, maculas cutis nigras inveterescere, et cutem rapidam et diuturnam habere effectum albescentem. Effectus inhibendi deoxyaarbutin in Tyrosinase manifesto praestantior est ceteris activorum dealbatio, et albedo et illustratio effectus cum parvo usui praestari potest. Deoxyarbutin etiam effectus antioxidant fortis
- Seres nomen Deoxyarbutin
- Nomen alienum Deoxyarbutin
- Cognomen p - (tetrahydro-2H-pyran-2-oxy) phenol
- Formulae chemicae C11H14O3
- pondus hypotheticum 194,23
- CAS numerus login 53936-56-4
- Anglicus alias 4- [(Tetrahydro-2H-pyran-2-yl) oxy] phenol
- Puritas ≥ 98%
Deoxyarbutinsicut nova generatio medicaminis ad illustrationem et ad dealbationem agentis agentis, maxime adhibeatur in dealbatatione provecta.
Test
Modulatio melanogenesis in melanocytis effici potest utentibus chemicis, quae structurales homologias cum tyrosine subiectarum participant et sic certatim catalyticam tyrosinasi functionem inhibent. Novam inhibitorem tyrosinasum, deoxyArbutin (dA), in hac praemissa elaboravimus. DeoxyArbutin demonstrat efficaciam inhibitionem fungorum tyrosinasi in vitro cum Ki, quod est 10-duplici inferiori hydroquinone (HQ) et 350 duplici minore quam arbutino. In exemplari Guineae sus glaber, pigmentatus, dA demonstratum rapidum et fultum cutis fulmen quod intra 8 septimanas omnino convertitur post claudum in applicatione topica.
E contra, HQ inducitur ad brevem cutem sed parum indeclinabilem effectum levandi, cum acidum kojic et arbutin nullum cutis levationis effectum exhibent. Proventus e tabella probationum salutis altiorem constitutionem dA quasi moleculo actioni sustinebat. In humano clinico iudicio, thema tractatio dA per 12 septimanas consecuta est notabilis vel levis diminutio in levitate cutis altiore et emendatione lentigines solaris in hominum lumine cutis vel cutis obscura, in singulis respective. Haec notitia demonstrant dA inhibitoriae inhibitoriae tyrosinasi potentialem habere activitatem quae in cutem levari potest et adhiberi potest ad laesiones hyperpigmentares meliorandas.
Introductio
Melasma (chloasma) est inordinatio pigmentaria communis cutis, quae irregulari lumine ad inaequalitates in facie obscuratur, quae plerumque gravia psychiatrica et psychica pro personis affectis causant. Attamen eventus incitatio ad pathogenesis melasmatum non bene intellegitur. Melasma communius est in personis cum Fitzpatrick cutis genera IV per VI quam in illis cum cute pulchriore (types I per III). Melasma etiam agnoscitur frequentior esse inter mulieres quam viros et frequentior apud Asianos, Latinos et African-Americanos quam inter Caucasias. Aestimatum L% ad 70% feminarum gravidarum in US melasma enucleant [3].
Constatum est melanocytae hyperactive in melasma cutis multo magis melaninum pigmentum per viam tyrosini catabolismi producere. Tyrosinase (EC 1.14.18.1), glycoprotein aeneum continens, est criticum enzyme in rate limitans ad hanc viam. Synthesis melanina occurrit in organelles melanosomes valde speciales vocatas et melanosmata melanizata a melanocytis ad keratinocytas vicinas transferuntur, inde determinant colorem constitutivum et facultativum cutis. Plures agentes cutis levationis iaculis melanin synthesin moderantes per suppressionem activitatis tyrosinasi. Plus annis praeteritis, hydroquinone (1, 4-benzenediol, HQ) late usus est ut vexillum auri prototypico tyrosinasi inhibitores in melasma tractando. Attamen multa recentia attentio de potentia valetudinis periculo longi termini expositionis ad HQ delatum est, ut exogenosa ochronosis, leukoderma (vitiligo occupativa), et etiam carcinogenesis. Vulgo accipitur quod HQ praesumi potest subiectum agere ut tyrosinasi certatim inhibeant. actuum, conce- dentia cutis dealbatio. Interim hae compositiones monophenoli etiam per oxidationem enzymaticam tyrosinasi oriuntur, ut radicales gratis abundantes peroxidationem lipidorum et membranarum melanosomalium inde damna. -pyran-2-yl) oxy] phenol, D-Arb), derivatio glucosidis ex HQ, tutior et minus cytotoxica, cum mixtus hydroquinone matri comparatus. Praesens studium indagandi toxicitatem et efficaciam D-Arb in gradu sub-cellulari (recta in melanosomes) et pigmentationis cutis in vivo et in vitro adhibitis perscrutari, praeterea perpensa biosafetatis D-Arb in comparatione parallela cum HQ. ad cutem levanda utuntur.
Deoxyarbutinsicut nova generatio medicaminis ad illustrationem et ad dealbationem agentis agentis, maxime adhibetur in dealbatione provectorum.
D-Arbutin una est e derivatis Arbutin, nomine D-nenenebb arbutin, quae actionem tyrosinasi in textura cutis efficaciter inhibere potest. Secundum investigationem, effectus eius est etiam octies centum hydroquinonum et trecentorum qui Arbutin generalis. In pellibus animalis probat, hoc D-Arbutin cito et efficaciter cutem dealbari potest, et post intermissionem usus, effectus adhuc per VIII fere septimanas conservari potest.
In studiis clinicis de corpore humano, usus topicus D-Arbutin per 12 septimanas potest effectus cutis significativa consequi lumen, et bonum incrementum effectum habet in luce cotidiana detectio maculis et cutis obscura condiciones.
Post tempus: Iul-11-2023
